14.12.07

UN SÉCULO RUMOROSO





¿Qué din os rumorosos


na costa verdecente


ao raio transparente


do prácido luar?


¿Qué din as altas copas


de escuro arume arpado


co seu ben compasado


monótono fungar?



Do teu verdor cinguido


e de benignos astros


confín dos verdes castros


e valeroso chan,


non des a esquecemento


da inxuria o rudo encono;


desperta do teu sono


fogar de Breogán.



Os bos e xenerosos


a nosa voz entenden


e con arroubo atenden


o noso ronco son,


mais sóo os iñorantes


e féridos e duros,


imbéciles e escuros


non nos entenden, non.



Os tempos son chegados


dos bardos das edades


que as vosas vaguedades


cumprido fin terán;


pois, donde quer, xigante


a nosa voz pregoa


a redenzón da boa


nazón de Breogán.



Letra: Eduardo Pondal - Música: Pascual Veiga

No hay comentarios.: